3
december
0 Comments
Posted in Recensies

Komt dat zien, maar niet beleven!

Gonzo (circus) bevat naast talloze recensies (treffend onderverdeeld in de rubrieken ‘Gonzo’s Oordeel’ en ‘Vizier’) over een zo mogelijk nóg talrijkere verscheidenheid aan nieuwe releases van muziek (maar ook games, fictie en non-fictie) ook enkele essays en columns van kenners en journalisten. Hierbij dringt zich bij mij de essentiële vraag op of er in deze laatste categorie ook daadwerkelijk journalistiek in de geest van Gonzo bedreven wordt. Kunnen en willen de schrijvers van deze opiniestukken zich wel conformeren (een vies woord in deze, ik weet het) aan de grondbeginselen van de gonzo en liggen hun stukken daarmee wel in de lijn van de stijl van deze vorm van journalistiek? Kortom, is er hier genoeg grond om aan te nemen dat Gonzo (circus) niet alleen het tweede deel, maar ook het eerste deel van haar naam waardig is?

3
september
0 Comments
Posted in Recensies

Een redelijke utopie

Terwijl politici met stijgende nervositeit spreken over de mogelijke ondergang van de Europese Unie (EU) werpt Jürgen Habermas met zijn Zur Verfassung Europas, in het Nederlands verschenen als Over de constitutie van Europa, wederom een verstandige blik op Europa’s problematische eenwording. Vastberaden houdt Habermas vast aan het Europese project, niet zozeer omdat hij in de eenwording het laatste redmiddel tegen de financiële crisis ziet, als wel vanwege zijn toewijding aan een ideaal: de Europese Unie is het pad naar een kosmopolitische ‘Gesellschaft der Staaten und der Weltbürger’.

3
september
0 Comments
Posted in Recensies

Pechtolds perceptie van de PVV-kiezer en het populisme

Henk en Ingrid bestaan niet, concludeert Alexander Pechtold (Democraten 66) in zijn in februari verschenen boek Henk, Ingrid en Alexander. Henk en Ingrid zijn een begrip in politiek Den Haag, aangezien Geert Wilders, de fractieleider van de Partij Voor de Vrijheid (PVV), met regelmaat in zijn speeches verwijst naar Henk en Ingrid als de ‘doorsnee Nederlanders’ waar hij voor opkomt.

2
september
0 Comments
Posted in Recensies

Hoe je profijt kan hebben van Rekto:verso

Het culturele tijdschrift staat onder druk. Inkrimpende abonnee-bestanden, teruglopende oplages: dat is zo’n beetje de tendens van een gemiddeld cultureel tijdschrift in Nederland. Als kers op de inzakkende taart wordt er dan ook nog bezuinigd op de tijdschriften die berichten over het culturele leven. ‘Opdoeken’ gold meestal als laatste station. In de afgelopen vijf jaar moesten al verschillende tijdschriften het veld ruimen. Nee, fijne tijden voor het Nederlands cultureel tijdschrift zijn het niet.

2
september
0 Comments
Posted in Recensies

Een redelijke utopie

Terwijl politici met stijgende nervositeit spreken over de mogelijke ondergang van de Europese Unie (EU) werpt Jürgen Habermas met zijn Zur Verfassung Europas, in het Nederlands verschenen als Over de constitutie van Europa, wederom een verstandige blik op Europa’s problematische eenwording. Vastberaden houdt Habermas vast aan het Europese project, niet zozeer omdat hij in de eenwording het laatste redmiddel tegen de financiële crisis ziet, als wel vanwege zijn toewijding aan een ideaal: de Europese Unie is het pad naar een kosmopolitische ‘Gesellschaft der Staaten und der Weltbürger’.

4
juni
0 Comments
Posted in Recensies

Geef de denkruimte weer de vrije ruimte!

Hoe ver staat het ideaal van de universiteit af van de werkelijkheid? Dit is de centrale vraag van de bundel Denkruimte, samengesteld door Wouter Sanderse en Evert van der Zweerde, waarin negen essays van tien verschillende medewerkers van de Radboud Universiteit (RU) te Nijmegen zijn opgenomen. In de essays wordt gesproken over zowel de onderzoeks- als de onderwijsfunctie van een de universiteit. In een tijd waarin niet wordt geïnvesteerd in onderwijs en innovatie, is dit een boek dat hard nodig is, omdat er kritisch wordt gereflecteerd op de negatieve consequenties hiervan op het academische klimaat in ons land.

4
juni
0 Comments
Posted in Recensies

Washington Wakes Up To Politico

Toen Barack Obama in 2008 tot president van de Verenigde Staten werd gekozen, was dit behalve een zege voor de Democratische partij en haar kandidaat, ook een duidelijk signaal naar de wereld: het was vanaf dat moment onmogelijk geworden om het belang en de invloed van de sociale media te onderschatten. Tot de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2008 waren de sociale media nog een relatief onbekend fenomeen en werd er weinig serieuze waarde aan gehecht. Obama bewees met zijn campagne dat hij middels het gebruik van sociale media – vooral Twitter en Facebook – miljoenen kiezers achter zich kon krijgen. Veel van deze kiezers waren zelfs bereid om zijn campagne financieel te steunen, waardoor hij een recordbedrag van 300 miljoen dollar aan campagnegeld uit kleine giften ophaalde. Het waren voor een groot deel de sociale media waarmee Obama deze kiezers, waaronder veel jongeren, bereikte.

5
maart
0 Comments
Posted in Recensies

Tussen onderzoek en debat

De website Socialevraagstukken.nl is inmiddels een jaar in de lucht. Het doel van het project is het terugbrengen van de feiten in het maatschappelijk debat. Dit is nodig omdat volgens de makers zowel politici als media steeds harde taal gebruiken en in ‘de heisa meegaan’. Op de website wordt naar eigen zeggen dan ook op basis van data en empirie door onderzoekers gepubliceerd en gedebatteerd. De site kent een onafhankelijke redactie en opereert met steun van zogenaamde ‘dragers van het maatschappelijk debat’. Wat is het idee achter de site? En hoe wordt dit idee met de website tot uitvoering gebracht?

5
maart
0 Comments
Posted in Reacties

De kunst op zijn voetstuk

Wat op een sokkel wordt gezet om zich boven het volk te verheffen, wordt er ook ooit weer vanaf getrokken. Kunst is een partijpolitiek, electoraal gevoelig onderwerp en de huidige regering heeft de gehele culturele sector hardhandig van zijn gepolijste voetstuk geslagen. De muze hangt plat voorover aan de dunne pijpjes die in haar geknakte bronzen enkels ter versteviging waren aangebracht. Het is weliswaar een trieste aanblik, maar vreemd is het niet: zowel de oprichting als de vernietiging van monumenten gebeurt om precies dezelfde redenen. Beide zijn de uitkomst van een strijd om de taal van het beeld in een door kunst en politiek gedeelde arena.

5
maart
0 Comments
Posted in Recensies

Stilte na de waarheid

Anders dan de grote blokletters prijkend op de omslag doen vermoeden, is Le Courage de la vérité, voor het eerst verschenen in Frankrijk in 2009 en recentelijk in Nederlandse vertaling bij uitgeverij Boom, geen boek dat geschreven is door Michel Foucault. ‘Qu’importe qui parle’ (‘Wat maakt het uit wie er spreekt’) zijn de astrante woorden waarmee Foucault in februari 1969 zijn toedracht Qu’est-ce qu’un auteur? voor de Société française de philosophie opent. Deze retorische vraag, die Foucault op zijn beurt ontleende aan Samuel Beckett, zou in Franse literatuurkritiek van de komende generaties nog vaak herhaald worden. Dat het antwoord op deze vraag misschien wel eens ‘heel veel eigenlijk’ zou kunnen zijn, moet op dat moment niemand van de aanwezigen hebben gedacht. Voor hen die beginnen te lezen aan Le Courage de la vérité, echter, blijkt al snel dat dit antwoord helemaal niet zo vergezocht is.