3
december
0 Comments
Posted in Recensies

Beschouwing van De stem van de Doden

Er wordt voortdurend namens anderen gesproken, stelt Gert Jan van der Heiden in de inleiding van De stem van de doden. Hermeneutiek als spreken namens de ander. Politici spreken namens het volk en dichters; profeten en predikanten spreken namens God of goden. Hoewel we doen alsof de stem van de schrijver spreekt, is het de lezer die de woorden leest en zodoende namens het boek spreekt. Daarmee is de inzet van deze beschouwing meteen op scherp gesteld – ook ik spreek hier ‘namens’. Bovendien is meteen duidelijk wat er gebeurt wanneer hermeneutiek, van oudsher begrepen als de kunst van het uitleggen of de interpretatie, als een ‘spreken namens…’ wordt geherinterpreteerd. Er komt meer op het spel te staan, want het is niet langer jouw interpretatie, maar jij bent het die namens een ander spreekt. En een dergelijke taak mag niet worden onderschat.