Visie

Johannes Visser

Volgens VNO-NCW-voorzitter Bernard Wientjes zijn er in Nederland te weinig capabele politici. In een interview met NRC Weekend zegt hij: ‘Ik vind dat we weinig toppolitici hebben in Nederland. Een goede politicus hoort mensen mee te sleuren. Hoort een visie te hebben. (…) De echte elite zie je niet meer in de top van ons politieke stelsel. Ministers, het kabinet, Eerste Kamer, Tweede Kamer… Dat is uitermate slecht voor het land. Het leiden van een land is ongelooflijk gecompliceerd en daarvoor zijn redelijk zeldzame eigenschappen nodig.’[1]

Redelijk zeldzame eigenschappen bezitten onze politici wel degelijk. Fleur Agema schijnt met haar blik middelgrote gemeentes te kunnen bevriezen. Tofik Dibi laat boertjes op commando. Dion Graus kan apporteren. Maar wellicht ontbreekt het inderdaad aan visie. De PvdA wordt dan weer verweten geen sociaal-democratisch verhaal, dan weer verweten geen links-progressief verhaal te hebben. Het gekleurde verhaal van GroenLinks is soms weer bladgroen, soms legergroen. Het CDA gelooft in een sprookje, maar niet in een verhaal.

Dat gebrek aan visie is niet zo verwonderlijk, maar het is de politieke partijen niet te verwijten. Iedere partij die het waagt om iets van de visie in te leveren, wordt daar in de peilingen genadeloos op afgerekend. Het CDA mag niet samenwerken met de PVV, Jolande Sap mag niet naar Kunduz. En dat terwijl het na de campagnetijd als partij onmogelijk is om bij je verhaal te blijven. Visies worden aan de onderhandeltafel tegen elkaar uitgewisseld als soa’s tijdens carnaval. De hypotheekrenteaftrek tegen zondagsrust. Europa tegen de animal cops. De stem van Brinkman tegen een treetje bier. Alleen de PVV hield, strategisch of niet, de poot stijf tijdens het Catshuisoverleg. Wie bij zijn visie blijft, komt ook geen steek verder. Dus dan maar geen visie. Het is tijd om ons politieke systeem te veranderen. Aan twee of drie partijen hebben we genoeg. De PvdA is een SP-light. De helft van de GroenLinks-fractie is eigenlijk D66’er. Uri Rosenthal lijkt een beetje op Boris van der Ham. De Partij voor de Dieren en de SGP kunnen prima verder als lobbygroep. De twee partijen die overblijven kunnen weer een visie hebben, omdat zij hun ideeën over de arbeidsmarkt niet direct na de verkiezingen hoeven in te leveren om de AOW-leeftijd te kunnen verhogen.

Schaf bovendien een deel van de ministeries af. Neem onderwijs. De enige ‘visie’ die daarover bestaat is: goed onderwijs is goed. Laat degenen die verstand hebben van goed onderwijs daarom het onderwijsbeleid maken. Het is vreemd dat tienduizenden leraren naar de ArenA komen om te protesteren tegen maatregelen die volgens kabinet-Rutte het onderwijs doen verbeteren.  Alsof leraren tegen beter onderwijs zijn. En dat terwijl de Algemene Onderwijsbond op dat moment al een alternatief pakket met maatregelen had voorgesteld.

Verhoog  de kiesdrempel en draag de macht daar waar het kan af aan zij die verstand van zaken hebben. Laat de culturele sector over zijn eigen toekomst beslissen. De landbouwsector over landbouw. Zet Chris Zegers op Buitenlandse Zaken en laat Marianne Thieme de dierenambulance besturen.

Tot die tijd is het woord visie verboden.

Johannes Visser (1988) is neerlandicus en was redacteur van Propria Cures (2008-2011).


[1] ‘Een land hoort door de elite bestuurd te worden’, NRC Weekend (5 mei en 6 mei 2012), 10-11.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>