Uit de kleren

Johannes Visser

Er is de afgelopen kabinetsjaren veel gestaakt, geprotesteerd en gedemonstreerd. Door leraren tegen de maatregelen die het passend onderwijs zouden treffen. Door docenten en studenten tegen ‘Biggetje Bijsterveldt’. Door werklozen tegen de bezuinigingen op de kunstsector. Het zijn gezellige protesten, met worstenkraampjes en koffie in kartonnen bekertjes. Met vrouwen die de veertig gepasseerd zijn maar toch met een pruik op protestliedjes zingen. Het gaat er vooral om dat we een leuke dag hebben met zijn allen. Een paar maanden terug stonden duizenden midden-veertigers in matrozenpakken op station Amsterdam Sloterdijk. ‘Een protest tegen de bezuinigingen op de marine’, dacht ik. Het bleek om een concert van de Toppers te gaan. Dat is de staat van het protest in 2012.

Het is dan ook niet gek dat de ludieke actie ons populairste protestmiddel is. En waar in andere landen jezelf in de fik steken de meest voorkomende ludieke actie is, doen wij het graag wat rustiger aan. Favoriet is het uitbeelden van beeldspraak. Men ‘staat op’ tegen het kabinetsbeleid, maakt ‘een vuist’ tegen een minister, men SCHREEUWT om cultuur. Tijdens een van de studentendemonstraties liep iemand rond in een roze konijnenpak: puur en alleen om uit te beelden dat de student ‘het haasje’ is.

Maar het kan erger. Er zijn mensen, nogal veel mensen, die menen dat het noodzakelijk is om hun kleren uit te trekken om hun argumenten kracht bij te zetten, en daar geef ik u graag een overzicht van.

8 december 2010. Twintig boswachters gaan uit de kleren omdat ze het niet eens zijn met de bezuinigingen op Natuurmonumenten. Zij zeggen dat zij zich in de kou gezet voelen. Eén boswachter verklaart voor de camera dat de natuur wordt uitgekleed. De natuur. Wordt uitgekleed. Daar loopt de beeldspraak al spaak, want ik heb nog nooit een eik in een sweater gezien.

19 januari 2011. Twaalf studenten trekken hun shirt uit op de publieke tribune van de Tweede Kamer om te protesteren tegen de bezuinigingen op onderwijs. Ze dragen hemden met daarop de tekst: ‘Kleed ons niet uit!’ Het beeld laat vooral zien dat de student vandaag de dag in ieder geval genoeg te eten heeft.

1 april 2011. Het is de beurt aan de brandweermannen. Ook zij gaan uit de kleren omdat zij zich in de kou gezet voelen. ‘Een uitgeklede brandweer, blust geen pand meer’, staat op een van de protestborden. Het heeft iets licht homo-erotisch. Je vraagt je af of de indiaan, de cowboy en de politieagent om de hoek staan te wachten.

Het zijn slechts enkele voorbeelden. Ook in Gent gingen studenten uit de kleren om te protesteren tegen de voortdurende kabinetsformatie en tijdens massa-demonstraties zie je één op de 100 demonstranten met ten minste één kledingstuk te weinig aan, als je die zak die ze over hun kop zouden moeten hebben niet meetelt.

Want het is allemaal zo verschrikkelijk ‘lollig’, zo afgezaagd en vooral zo ontzettend infantiel om beeldspraak uit te beelden. Stelt u zich voor dat Martin Luther King tijdens zijn ‘I have a dream’-speech een slaapmuts op had gehad. Dat Ronald Reagan zijn ‘Tear down this wall’-speech vanachter een gigantische Jenga-toren had gehouden en in zijn laatste zinnen een zetje had gegeven. Dat Obama tijdens een van zijn ‘We want change’-speeches kleingeld het publiek in had gegooid. U snapt mijn punt. Alleen in het geval van de protesten tegen de cultuurbezuinigingen is het uitbeelden van beeldspraak te rechtvaardigen: zo kan Halbe Zijlstra het tenminste ook begrijpen.

Ook na de komende verkiezingen zal er bezuinigd, en dus geprotesteerd worden. Ik heb slechts één verzoek. Zou u tijdens die demonstraties alstublieft uw kleren aan willen houden. Ook als u zich in de kou voelt gezet, of als u van mening bent dat dit kabinet u uitkleedt, u het kabinet beticht van navelstaren, het beleid u tegen de borst stuit, u toont dat u wordt blootgesteld aan de wrede kabinetsplannen, of als u zich in uw hemd voelt gezet, u zich blootgeeft, of u de naakte waarheid wilt laten zien. Alstublieft, doe het niet. U verdient het om wegbezuinigd te worden. Want wie zijn kleren uittrekt, kan verwachten dat hij genaaid wordt.

Johannes Visser (1988) is neerlandicus en was redacteur van Propria Cures (2008-2011). Een versie van deze column werd ook uitsproken tijdens het politiek programma LLowgenda op Lowlands 2012.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>