Parels voor de zwijnen

Johannes Visser

In vijftien maanden tijd zijn tweede masters onwaarschijnlijk duur geworden, worden masteropleidingen gezien als studievertraging en wordt studievertraging gezien als doodzonde. Docenten in het middelbaar onderwijs staakten eind januari omdat zij veertig uur meer moeten gaan werken, maar daar niet extra voor betaald krijgen. Het cultuurbudget is bijna gehalveerd. Er is maar één conclusie mogelijk: is Cohen de bedrijfspoedel, dan is Marja van Bijsterveldt het bespaarvarkentje van kabinet Rutte I.

In tijden van economische crisis sneuvelen de zwakkeren het eerst. Gehandicapten bijvoorbeeld, en ouderen. Zij kunnen zich toch niet verdedigen en zijn dus eenvoudig weg te bezuinigen. Met een motorische beperking is het moeilijk een spandoek maken. Het Malieveld lijkt een stuk verder weg als je met je kin een karretje moet besturen. Ouderen gaan het huis niet uit, bang de wekelijkse wasbeurt te missen. Daarna zijn de onwetenden aan de beurt. Neem de schoonmakers. Hun overuren worden niet meer uitbetaald, maar zij staken voor een extra koffieautomaat.

Marja van Bijsterveldt is allebei. Onwetend en zwak. Onwetend, omdat de enige ervaring die Van Bijsterveldt met het onderwijs heeft, haar eigen schoolperiode is. De basisschool, de middelbare school en een opleiding tot verpleegster. Marten Kircz, bestuurslid van de Algemene onderwijsbond, merkte tijdens de onderwijsstaking niet voor niets op dat Van Bijsterveldt niet het intellectuele niveau heeft om minister van Onderwijs te zijn. En gelijk heeft hij. Alsof je minister van Volksgezondheid wordt omdat je wel eens bij de dokter bent geweest, minister van Defensie omdat je vroeger altijd in elkaar geslagen werd of minister van Sociale Zaken omdat je gezellig bent. En Van Bijsterveldt is zwak. Toen de tweede bezuinigingsronde werd aangekondigd, zat Marja van Bijsterveldt wegens een voetkwetsuur in een rolstoel: varkenspootje.

Rutte moet dat door hebben gehad toen hij beloofde 18 miljard te bezuinigen. Hij wist al waar hij het leeuwendeel van die bezuinigingen kon halen.  Ze heette Marja van Bijsterveldt en haar mantelpakjes knelden bij de heupen. In haar zou gesneden worden. Corpsknaap Rutte heeft een hekel aan knorren.

Een goedkope zet van Rutte. Juist in deze tijden van economische malaise is het tijd om op te komen voor de zwakkeren in onze samenleving. Een daklozenkrant koop je ook alleen om je beter te voelen. Beknibbel op Hans Hillen, beknot Uri Rosenthal, zet de snoeischaar in Henk Kamp, maar kom niet aan Marja van Bijsterveldt. Geef haar tonnen extra om te investeren in het speciaal onderwijs, het middelbaar onderwijs, de universiteiten. Om van Nederland een kenniseconomie te maken. Laat haar niet langer door de modder rollen, maar geef haar de middelen om de truffels in de verarmde onderwijsgrond te vinden. Spek Marja van Bijsterveldt.

Pas als zij tevreden knorrend neerkijkt op het Nederlandse onderwijslandschap, als een origamikunstenaar gewoon weer kan leven van de kunstsubsidies, zijn wij waarlijk een sociaal land. Stop de bezuinigingen op Marja van Bijsterveldt. Parels voor de zwijnen.

Johannes Visser (1988) studeerde Nederlandse Taal en Cultuur aan de Universiteit van Amsterdam en was redacteur van Propria Cures (2008-2011).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>