Is dit nu later?

Brigitte Geurts

Ooit zaten we allemaal vol dromen over wat er van de toekomst zou worden. We zouden later dolfijnentrainer, brandweerman of (in mijn geval) professioneel pannenkoekenversierder worden. We zouden later wonen in huizen met helikopterdek, boerderijen met eigen manege of (in mijn geval) een zwembad bewaakt door bloedhonden. We zouden later trouwen met een prins, prinses of (in mijn geval) die bebrilde jongen uit groep 4. We zouden later zoveel. Als ik terugkijk naar die dromen realiseer ik me dat ze geen van alle werkelijkheid zijn geworden. Heb ik mijn kans gemist – is mijn toekomst nu voorbij?

Net als Stef Bos vraag ik me soms af: is dit nu later? En moet ik me nu zorgen maken dat ik die jongen uit groep 4 in geen jaren meer gezien heb, ik niet eens in de buurt van het zwembad woon en ik met pannenkoeken versieren het amateurniveau nooit heb kunnen ontstijgen? Ik heb toch twintig jaar de tijd gehad, en er blijkbaar weinig mee gedaan. ‘Ik snap geen donder van het leven, ik weet nog steeds niet wie ik ben’, ben ik het wederom met Stef Bos eens, maar toch durf ik nog steeds te dromen. Voorzichtigjes. Over een later dat misschien nooit gaat komen en een toekomst die misschien voorbij zal zijn zonder ooit werkelijkheid te zijn geworden.

Toen ik er als klein meisje achter kwam dat je bij het zien van een vallende ster een wens mag doen, wenste ik dat ik altijd wensen mocht doen, wel of geen vallende ster. En wensen deed ik. Hoewel ik nu niet meer weet of dit ging over mijn toekomstige carrière, woning of geliefde, weet ik vrij zeker dat mijn wensen maar zelden uitkwamen. Toch weerhoudt me dat er niet van om bij het zien van een vallende ster, het wegblazen van een wimperhaartje en het uitblazen van verjaardagskaarsjes ijverig een wens te doen. Er komt vast wel eens een wens uit. Dum spiro spero.

Soms lijkt het dat naarmate we groter worden, onze plannen voor de toekomst juist kleiner worden. Dat klinkt ergens wel logisch, want we hebben nu een veel beter beeld van de haalbaarheid van onze wensen. Maar is dat enige reden, of hebben we niet zoveel hoop meer? Durven we niet meer zo groots te dromen? Toekomstdromen geven weliswaar richting aan het leven, maar dat leven heeft de neiging om nogal eens van koers te veranderen. Misschien durven we niet meer zo oprecht te zijn over onze dromen nu we zelf het bewijs zijn dat niet alle dromen uitkomen.

Wanneer we onze dromen uitspreken, of dat nou voor onszelf of voor anderen is, worden ze ‘echt’. Door toe te geven dat we iets willen, leggen we ons ook onherroepelijk vast aan het wagen van een poging om dat voor elkaar te krijgen. Als we zwijgen over onze stiekeme plannen, hoeven we ons falen nooit toe te geven wanneer een droom geen werkelijkheid wordt. Maar op die manier missen we ook dat extra duwtje in de rug dat we nodig hebben om onze moed bij elkaar te rapen en het gewoon te proberen. Dus durf vooral groots te dromen en veel te wensen. Heb hoop! Alleen dan worden dromen misschien werkelijkheid. Thomas Edison is het met me eens: ‘Our greatest weakness lies in giving up. The most certain way to succeed is always to try just one more time.’

Met iedere dag wordt mijn toekomst iets korter, en mijn verleden langer. Maar in plaats van dat dat me afschrikt, glimlach ik bij de gedachte aan het deel van mijn leven dat me nog te wachten staat want ik weet zeker dat het mooi gaat zijn. De toekomst is nooit voorbij. Mijn kindsdromen zijn gaandeweg vervangen door nieuwe (meer realistische?) toekomstwensen. En dat is maar goed ook. Ik heb tenslotte inmiddels een andere bebrilde jongen gevonden en blijk allergisch te zijn voor het chloor in zwembaden. En het pannenkoeken versieren? Dat mogen mijn toekomstige kinderen later wel doen – wanneer dat later dan ook zal zijn.

Brigitte Geurts (1989) is promovenda Analytische Chemie aan de Radboud Universiteit Nijmegen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>