1
september
0 Comments
Posted in Artikelen

Tegen de Eerste Kamer

De Eerste Kamer is sinds de invoering van het tweekamerstelsel in 1815 sterk bekritiseerd. Eigenlijk hadden de Nederlanders bij de invoering niet zo veel met een Eerste Kamer, maar deze werd op aandringen van de aristocratie uit de Zuidelijke Nederlanden toch ingevoerd. Na de onafhankelijkheid van België in 1830 bleef het tweekamerstelsel gehandhaafd, maar de Eerste Kamer bleef in Nederland kritiek krijgen.

1
september
0 Comments
Posted in Artikelen

Verkiezingen in Turkije: Naschokken in Nederland?

Turkije is een nieuwe president rijker. Hoewel de aanloop naar deze presidentsverkiezingen veel commotie teweeg heeft gebracht, leek het voor velen al vast te staan wie als winnaar uit de race zou komen: de volksheld Erdoğan. Ook onder de Turkse Nederlanders is hij populair. Echter staan er ook steeds meer mensen lijnrecht tegenover de nieuwe president van Turkije, mede vanwege de polariserende taal die hij in de aanloop naar deze verkiezingen heeft geuit. De vraag die dan ook rijst, is hoe de verkiezingen de onderlinge verhoudingen tussen Turkse Nederlanders zal beïnvloeden.

1
september
0 Comments
Posted in Recensies

Een imponerend pleidooi voor diversiteit als keuze

‘It is often ourselves that we would like to see live forever’, staat er op de eerste pagina. Het is daarom dat de appel niet ver van de boom valt, omdat ouders hun kinderen bedoeld of onbedoeld hun eigen identiteit willen meegeven. Of in ieder geval een deel daarvan. Als je kinderen anders zijn – in het boek komen onder andere doven, lilliputters, autisten, kinderen van verkrachte moeders en criminelen aan bod – kan het doorgeven van deze ‘verticale’ identiteit bemoeilijkt of onmogelijk worden gemaakt. Op verschillende terreinen ontstaat dan een ‘horizontale’ identiteit: karakteristieken, gebruiken of waarden die niet zijn doorgegeven door ouders, maar zijn overgenomen van anderen.

1
september
1 Comment
Posted in Columns

To lose

In de week dat Nederland met logge bultruggen met stompe neuzen haar verliezen binnenhaalde, nam ik definitief afscheid van mijn broer. De Française had die ochtend haar Renault Mégane Bleu met de laatste spullen volgeladen en met ‘t grinnikje dat vanaf onze jeugd de zijne was boog haar vriend, mijn broer, zich naar me toe en omarmde me. Het moment suprême was daar. Om het gewichtige momentum van hun definitieve vertrek naar Zuid-Frankrijk wat banale lichtvoetigheid mee te geven (maar ook omdat het in ons gezin en opvoeding aan liefde voor voetbal en patriottisme totáál heeft ontbroken) had ik hem kort daarvoor bij wijze van grapje en dik aangezette dramatiek (ons gezin daarentegen niet geheel vreemd) het shirt van het op-twee-na-beste voetballand ter wereld gegeven.

1
september
0 Comments
Posted in Artikelen

Sport als religie? Deelnemers weten wel beter

Op 15 juni verscheen er in Trouw een interview met de socioloog Ruud Stokvis dat nogal wat stof deed opwaaien. In dit vraaggesprek naar aanleiding van zijn onlangs verschenen boek Lege kerken, volle stadions (2014) beargumenteerde hij dat sport religie aan het vervangen is. Sport lijkt in toenemende mate verantwoordelijk te zijn voor ‘vorming, binding en zingeving’, terwijl het belang van religie ‘verschrompeld’.

1
september
0 Comments
Posted in Reacties

Het noodzakelijke kwaad binnen het moderne voetbal

In een eerder nummer van Volonté Générale (n°1 2014) is een hevige discussie gevoerd over de combiregeling in het betaalde voetbal. Thomas Roode pakte deze discussie breder op in het daarop volgende nummer (n°2 2014), en ging in op de cultuur van het moderne voetbal en de tegenbeweging die overal op de wereld ontstaat op de tribunes. Jelle Blom reageert met onderstaand artikel weer op Roode door te stellen dat grote geldschieters de enige oplossing zijn voor het voortbestaan van voetbal.

1
september
0 Comments
Posted in Columns

Balans

Ik ben altijd op zoek naar balans in mijn leven. Misschien komt het doordat ik een astrologische weegschaal ben, misschien komt het doordat ik een mens ben. Op veel verschillende vlakken in het leven is het belangrijk om het juiste evenwicht te vinden. Eigenlijk zijn we constant dingen tegen elkaar aan het afwegen. Maar hoe bepalen we waar de balans tussen die dingen ligt en wat kunnen we doen om deze te waarborgen?

1
september
0 Comments
Posted in Hoofdredactioneel

Hoofdredactioneel: Een koude zomer (2014-3)

Het hoofdredactioneel in het vorige nummer van dit tijdschrift begon met de constatering dat de Krim in Russische handen was geraakt en dat Oost-Oekraïne op de rand van een burgeroorlog zou staan. Helaas is deze constatering inmiddels bewaarheid. Met behulp van Russische steun hebben separatisten in de steden Donetsk en Loegansk een bloedige strijd ontketend tegen het poreuze machtscentrum in Kiev, dat er maar niet in slaagt de gewelddadigheden de kop in te drukken. Het conflict escaleerde door het neerhalen van het passagiersvliegtuig MH17 door een door separatisten bediende Russische raketlanceerinstallatie. De ijskoude blik op het gezicht van Poetin sloeg over op de verhoudingen tussen Oost en West. Vooralsnog heeft het geleid tot een sanctieoorlog tussen de EU en de Russische Federatie. Een nieuwe koude oorlog lijkt een feit.

2
juni
1 Comment
Posted in Artikelen

Waar de Europese verkiezingen niet over gingen

Onlangs waren er in heel Europa verkiezingen voor het Europees Parlement. Met frisse tegenzin zijn de politiek activisten van alle partijen weer de straten, stations en universiteiten op gegaan om campagne te voeren, waarbij zij eveneens met frisse tegenzin werden aangehoord. Want laten we beginnen met vaststellen dat Nederland er geen zin in had. De tv-debatten werden slecht bekeken en opnieuw lag de opkomst van de Europese verkiezingen rond de 37 procent; tweederde van het electoraat bleef thuis.

De mythe van competitiveness als uitweg voor de crisis

Nadat ‘kapitalisme’ decennialang nauwelijks een thema is geweest, lijkt met de komst van de crisis het debat over (de bestendigheid van) het kapitalisme weer te zijn teruggekeerd. Maar zoals Nancy Fraser onlangs al observeerde, de renaissance van het woord kapitalisme is vaak slechts retorisch van aard en meer een teken van een verlangen naar systeemkritiek dan het verwoorden van een werkelijke substantiële kritische bijdrage.[i] De navolgende stukken van Zowi Milanovi en Matthias van Trigt zijn hierop duidelijk een uitzondering doordat ze stapsgewijs het (dis)functioneren van het kapitalisme blootleggen. Hun verkenning van de interne tegenstellingen binnen het kapitalistische systeem en haar inherente neiging tot crisis legt de vinger op de zere plek, namelijk op het structurele probleem van ‘overaccumulatie’.