3
december
0 Comments
Posted in Recensies

Kleinburgerlijkheid in de DDR

Ostalgie is niet meer weg te denken uit de Duitse cultuur. De heimwee naar de Deutsche Demokratische Republik (DDR) schreeuwt je toe op elke straathoek in Berlijn. Naast de gebruikelijke ‘I ♥ Berlin’-shirts vliegen de retro voetbalshirts met het logo van de voormalige socialistische heilstaat je om de oren, de met toeristen volgepropte Trabantjes vervuilen nog steeds de stad en het zogenaamde Ampelmänchen kleurt tegenwoordig ook vele Westerse verkeerlichten. Gelukkig herinneren films als Das Leben der Anderen of Goodbye Lenin! ook aan de onderdrukking van het volk door het regime. De DDR leeft als onderdeel van de woelige Duitse geschiedenis onvermijdelijk voort in de gedachten van mensen.

3
december
0 Comments
Posted in Columns

Minister zonder portefeuille

De minister voor Ontwikkelingssamenwerking is altijd een symbool geweest. Wanneer de PvdA aan de macht was, werd deze benoemd. Wanneer de partij niet in de regering zat, werden de taken weer onder een andere minister geschaard en verdween de titulatuur. Het is een symbool om het belang van ontwikkelingssamenwerking kracht bij te zetten.

3
december
0 Comments
Posted in Discussie, G500

De politieke verjonging van G500

Op 8 april 2012 deed een nieuw initiatief de politieke grondvesten trillen. Sywert van Lienden presenteerde in Buitenhof G500. De Catshuisonderhandelingen bevonden zich in een impasse: de VVD, CDA en de PVV leken er niet uit te komen. In no time sloten honderden jongeren zich bij dit initiatief aan. Zij werden lid van de drie zogenaamd politieke ‘middenpartijen’: VVD, PvdA en CDA. De partijkassen werden gespekt door deze nieuwe leden. De jongeren – en ook mensen boven de 35 jaar die zich aansloten – wilden hervormingen in de politiek en vooral binnen grote thema’s als de zorg, de arbeidsmarkt en het pensioensysteem bewerkstelligen. Wat gebeurde hier? Wat maakte dat de roep om verjonging van de politiek zo aansloeg? Waarom is het belangrijk dat de politiek moderniseert en de democratie zich blijft ontwikkelen? Het initiatief G500 zal door de bril van deze vragen worden besproken.

3
december
0 Comments
Posted in Reacties

Van buik tot blog

Liang de Beer en Dieuwertje ten Brinke gaven met hun artikel ‘Wat is Feminisme 3.0’ het startsein voor een stevig debat over de inhoud van dit ‘nieuwe’ feminisme.[1] Hun missie is daarmee al gedeeltelijk geslaagd: uiteenlopende reacties van hoogopgeleide vrouwen die stelling nemen in het emancipatiedebat. Tevens bewijst het hun stelling dat het feminisme geen voltooid verleden tijd is.

3
december
0 Comments
Posted in Recensies

Beschouwing van De stem van de Doden

Er wordt voortdurend namens anderen gesproken, stelt Gert Jan van der Heiden in de inleiding van De stem van de doden. Hermeneutiek als spreken namens de ander. Politici spreken namens het volk en dichters; profeten en predikanten spreken namens God of goden. Hoewel we doen alsof de stem van de schrijver spreekt, is het de lezer die de woorden leest en zodoende namens het boek spreekt. Daarmee is de inzet van deze beschouwing meteen op scherp gesteld – ook ik spreek hier ‘namens’. Bovendien is meteen duidelijk wat er gebeurt wanneer hermeneutiek, van oudsher begrepen als de kunst van het uitleggen of de interpretatie, als een ‘spreken namens…’ wordt geherinterpreteerd. Er komt meer op het spel te staan, want het is niet langer jouw interpretatie, maar jij bent het die namens een ander spreekt. En een dergelijke taak mag niet worden onderschat.

3
december
0 Comments
Posted in Artikelen

Ruimte voor discussie?

Wie kent dat gevoel niet? De zon schijnt, de kerkklokken luiden en geroezemoes vult de terrassen van de binnenstad. Volgens schrijver Alain de Botton, auteur van het in 2006 uitgebrachte The Architecture of Happiness, kan ruimte het menselijk gevoel zowel positief als negatief beïnvloeden. Dezelfde ruimte die ons op het ene moment een geluksgevoel geeft, kan op een ander moment net zo goed plaats bieden aan een echtelijke ruzie en sombere gedachten. De Botton is ervan overtuigd dat een mooie ruimte bijdraagt aan ons geluk, wat impliceert dat architectuur identiteit in zich draagt en daardoor invloed uitoefent op het menselijk handelen.

3
december
0 Comments
Posted in Columns

Verkiezingsnacht

Tijdens de Amerikaanse verkiezingsnacht organiseerde campagnebureau BKB een feest in de Melkweg te Amsterdam. Ook ik mocht daar spreken, als een van de 430 aanwezige Amerika-deskundigen. Er was mij gevraagd het over het buitenlandbeleid te hebben. Dat buitenlandbeleid is in drie stappen samen te vatten. Stap 1: Praten. Stap 2: Bombarderen. Stap 3: Dreigen om Hillary Clinton langs te sturen.

3
december
0 Comments
Posted in Artikelen

Het communistisch planbureau?

Bij de Tweede Kamerverkiezingen speelde het Centraal Planbureau (CPB) weer een grote rol. Alle grote partijen (behalve de Partij voor de Dieren) hadden hun programma laten doorrekenen op bijvoorbeeld economische groei, werkgelegenheid en CO2 uitstoot. Vervolgens kroonde iedere partij zichzelf tot kampioen in één of meerdere disciplines. Tevens als een partij vervolgens een uitspraak deed over bijvoorbeeld het stijgen van de werkgelegenheid waren daar gelukkig altijd de CPB cijfers om er meteen een fact check overheen te gooien om te kijken of er niet alleen maar mooi weer gespeeld werd.

3
december
0 Comments
Posted in Recensies

Komt dat zien, maar niet beleven!

Gonzo (circus) bevat naast talloze recensies (treffend onderverdeeld in de rubrieken ‘Gonzo’s Oordeel’ en ‘Vizier’) over een zo mogelijk nóg talrijkere verscheidenheid aan nieuwe releases van muziek (maar ook games, fictie en non-fictie) ook enkele essays en columns van kenners en journalisten. Hierbij dringt zich bij mij de essentiële vraag op of er in deze laatste categorie ook daadwerkelijk journalistiek in de geest van Gonzo bedreven wordt. Kunnen en willen de schrijvers van deze opiniestukken zich wel conformeren (een vies woord in deze, ik weet het) aan de grondbeginselen van de gonzo en liggen hun stukken daarmee wel in de lijn van de stijl van deze vorm van journalistiek? Kortom, is er hier genoeg grond om aan te nemen dat Gonzo (circus) niet alleen het tweede deel, maar ook het eerste deel van haar naam waardig is?